به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی بانوی کوثر، سمیه شاهی  فعال رسانهای در یادداشتی درباره نقش روایتگری درست در واقعه عاشورا و رسانه اربعین نوشت: در هر نهضتی برای ماندگاری، افزون بر آرمان و فداکاری، به روایتگری صادق و آگاه نیاز دارد، اگر قیام امام حسین(ع) با ایثار و شهادت معنا یافت، استمرار و ماندگاری آن را باید در پیام‌رسانی حضرت زینب(س) جست‌وجو کرد؛ بانویی که در سخت‌ترین شرایط، رسالت تبیین حقیقت را بر دوش گرفت و اجازه نداد روایت تحریف‌شده حکومت اموی، جای حقیقت را بگیرد.

در فرهنگ اسلامی، تبلیغ تنها انتقال یک پیام نیست، بلکه فرآیندی آگاهانه برای اقناع، روشنگری و هدایت جامعه است. قرآن کریم نیز دعوت به حق را بر پایه حکمت، موعظه نیکو و گفتگوی منطقی استوار می‌داند. حضرت زینب(س) پس از واقعه عاشورا، این آموزه قرآنی را در میدان عمل به نمایش گذاشت؛ آن هم در حالی که داغ عزیزان و رنج اسارت را با خود حمل می‌کرد.

آنچه بیش از هر چیز در شیوه پیام‌رسانی حضرت زینب(س) جلوه‌گر است، شناخت دقیق مخاطب است. خطبه‌های ایشان در کوفه، شام و دربار ابن‌زیاد و یزید، اگرچه یک هدف مشترک، یعنی تبیین حقیقت عاشورا را دنبال می‌کرد، اما از نظر شیوه بیان، لحن و انتخاب واژگان تفاوت‌های آشکاری داشت. او به‌خوبی می‌دانست که با مردم باید از مسئولیت اجتماعی و غفلت آنان سخن گفت و در برابر حاکمان ستمگر، با صراحت، استدلال و اقتدار از حق دفاع کرد.

حضرت زینب(س) در کنار استدلال، از ظرفیت عاطفه نیز برای بیدار کردن وجدان‌های خفته بهره برد. پرسش‌های کوبنده، یادآوری مظلومیت امام حسین(ع) و خطاب‌های هشداردهنده، احساسات مخاطبان را برمی‌انگیخت، اما این احساسات همواره در خدمت حقیقت قرار داشت، نه صرفاً برانگیختن هیجان. همین ویژگی سبب شد بسیاری از کسانی که تا پیش از آن تحت تأثیر تبلیغات اموی قرار داشتند، در برابر واقعیت عاشورا به تأمل و بازنگری وادار شوند.

یکی دیگر از ویژگی‌های برجسته حضرت زینب(س)، فصاحت و بلاغت در بیان بود. تاریخ نقل می‌کند که خطبه‌های ایشان یادآور کلام امیرالمؤمنین علی(ع) بود؛ سخنانی که هم از استحکام منطقی برخوردار بود و هم از قدرت تأثیرگذاری بر دل‌ها. جمله ماندگار «ما رأیت إلا جمیلاً» تنها بیان یک باور شخصی نبود، بلکه نمایش اوج ایمان، صبر و نگاه توحیدی به حوادثی بود که در ظاهر چیزی جز رنج و مصیبت نداشت.
نقش حضرت زینب(س) به خطابه‌های کوفه و شام محدود نماند. برپایی مجالس سوگواری، زنده نگه داشتن یاد شهیدان و روایت مستمر فلسفه قیام امام حسین(ع)، زمینه شکل‌گیری یک جریان فرهنگی ماندگار را فراهم کرد؛ جریانی که اجازه نداد حادثه عاشورا در غبار تبلیغات سیاسی فراموش شود و آن را به الگویی همیشگی برای عدالت‌خواهی و مبارزه با ظلم تبدیل کرد.

امروز نیز در روزگاری که روایت‌ها بیش از هر زمان دیگری در شکل‌دهی افکار عمومی نقش دارند، سیره حضرت زینب(س) همچنان الهام‌بخش است. صداقت در روایت، شناخت مخاطب، شجاعت در بیان حقیقت و بهره‌گیری از زبان متناسب با شرایط، اصولی است که می‌تواند برای فعالان فرهنگی، رسانه‌ای و مبلغان دینی راهگشا باشد.

شاید بتوان گفت اگر عاشورا با خون امام حسین(ع) جاودانه شد، این جاودانگی بدون پیام‌رسانی حضرت زینب(س) به سرانجام نمی‌رسید. او نشان داد که گاهی یک روایت صادقانه، اثری ماندگارتر از هر پیروزی نظامی بر تاریخ بر جای می‌گذارد و حقیقت را برای همیشه در حافظه ملت‌ها زنده نگه می‌دارد.
انتهای خبر/ ش